Aquacultuur wordt vaak viskwekerij genoemd en is wat u bij uw plaatselijke kruidenier koopt wanneer u gekweekte zalm ophaalt.
Typische soorten die voorkomen in aquacultuursystemen zijn oesters, zalm, forel, harde en zachte schelpdieren en andere schaaldieren.
Sinds het begin van de eenentwintigste eeuw (vooral als reactie op overbevissing) heeft de aquacultuur een impuls gekregen als een haalbare methode voor het produceren van schaal- en schelpdieren. De National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA), het toonaangevende agentschap voor aquacultuur, heeft federale begeleiding en financiële steun aan staten verleend om aquacultuurregulering, beleid en fysieke systemen te ontwikkelen. Officieel definieert NOAA de aquacultuur als "de voortplanting en opfok van waterorganismen in gecontroleerde of geselecteerde aquatische milieus voor elk commercieel, recreatief of publiek doel."
Voordelen en problemen met aquacultuur
Er zijn tal van voordelen voor de aquacultuur, zoals helpen om tegemoet te komen aan de almaar toenemende vraag naar vis en tegelijkertijd ervoor te zorgen dat de bestaande visserij duurzaam en consistent blijft.
Het is ook goed voor de economie. Er zijn echter inherente problemen en moeilijkheden. De omgeving is bijvoorbeeld aangetast omdat, zoals een gigantisch aquarium, viskwekerijen op het land leven in tanks die vies water bevatten dat moet worden vervangen en afhankelijk van de opzet van het systeem kan dit leiden tot de afvoer van afvalwater met uitwerpselen en chemicaliën.
Bovendien kunnen aquacultuuractiviteiten parasieten en ziekten in het wild verspreiden. Ook is het een tweesnijdend zwaard, omdat gekweekte vissen een voedselbron nodig hebben en andere wilde soorten nu het risico lopen om te worden overbevist.
Aquacultuurfinanciering
Aquacultuur wordt nog steeds ondersteund door de federale overheid via subsidies en financieringsprogramma's, waardoor het een financieel haalbaar alternatief voor de traditionele visserij wordt.
Internationale aquacultuur
Hoewel er problemen zijn om de expansie van de Amerikaanse aquacultuur te belemmeren, is het systeem wereldwijd een bloeiende onderneming.
Feiten en cijfers over aquacultuur
- Volgens de NOAA is de Amerikaanse aquacultuursector een klein deel van de wereldwijde aquacultuurproductie. De totale Amerikaanse productie bedraagt ongeveer $ 1 miljard per jaar, vergeleken met een wereldmarkt van $ 70 miljard. Slechts ongeveer 20 procent van de Amerikaanse aquacultuurproductie is mariene soorten.
- De VS is een belangrijke afnemer van aquacultuurproducten en importeert 84 procent (of de helft) van de visproducten van de aquacultuur.
- De grootste sector in de aquacultuursector in de VS bestaat uit oesters, tweekleppige schelpdieren en mosselen, goed voor ongeveer tweederde van de totale Amerikaanse productie. Dit wordt gevolgd door zalm (die op 25 procent staat) en garnalen (die op 10 procent staat).
- Amerikaanse aquacultuur (inclusief zoet- en zee- of zoutwater) levert ongeveer 5 procent van het aanbod aan zeevoedsel uit de VS, terwijl de Amerikaanse aquacultuur in zout water minder dan 1,5 procent bedraagt.
Aquacultuur heeft twee doelen, de eerste is het ondersteunen van door de mens gecreëerde visserijen. Ten tweede wordt het gebruikt om wilde stampopulaties op te bouwen. Een typisch voorbeeld zijn de forellenkwekerijen die worden gebruikt om rivieren, vijvers en beekjes bij te vullen. Hoewel dit al meer dan 50 jaar een nieuwe trend is, historisch gezien, is aquacultuur al voor dit doel gebruikt.